Gazeta Krakowska
niedziela, 20 listopad 2005
Gazeta Krakowska "Koniec Pucharowych zmagań". Rajd Cieszyńska Barbórka.Historia Subaru
wtorek, 1 listopad 2005
Co tłumaczy rajdowy światowy sukces Subaru? Co sprawia, że kibicom słowo Subaru nieodłącznie kojarzy się z rajdami? Kultowy samochód, jakim jest Impreza ma silnik innego typu niż pozostałe (boxer), jeździ na ?złotych? felgach, a przez większość swojego rajdowego ?życia? jako jedyny był ubierany w opony Pirelli.
Subaru to wspaniała japońska marka, ale niewielu zna jej rajdową historię. W latach osiemdziesiątych na rajdowych trasach pojawiły się takie modele jak Leone, Swinglack i Touring Wagon. Po raz pierwszych na trasy RMŚ Subaru zabrał nowozelandzki kierowca Possum Bourne, startując modelem RX Coupe w Rajdzie Nowej Zelandii 1983. Kierowcy od tamtej chwili zasiadający za kierownicami różnymi modelami Subaru osiągali coraz lepsze wyniki.
Sezon 1990 ? 1993
Kierowcy: Ian Duncan (Kenia), Markku Alen (Finlandia), Derek Warwick (Wielka Brytania), Francois Chatriot (Francja), Patrick Njiru (Kenia), Ari Vatanen (Finlandia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia), Colin McRae (Wielka Brytania), Per Eklund (Szwecja), Hannu Mikkola (Finlandia), Piero Liatti (Włochy), Alister McRae (Wielka Brytania), Richard Burns (Wielka Brytania).
Samochód: Legacy RS, Impreza 555
Zwycięstwa: 1 (Nowa Zelandia).
W 1989 roku Subaru wyprodukowało model Legacy, który po raz pierwszy był przygotowywany do rajdu przy współpracy z Prodrive. Legacy jednak wystartowała dopiero do drugiej rundy RMŚ, Rajdzie Safari w 1990 roku. Debiut nie okazał się pomyślny . Dwie z trzech Legacy nie pojawiły się na linii mety z powodu awarii silnika. Rajdowe wersje Legacy pomimo znakomitych kierowców (Chatriot, Possum, McRae, Vatanen) nie uzyskiwały najlepszych wyników i często ulegały awariom. Pierwsze zwycięstwo Legacy było również jego ostatnim. Po prawie 3 latach startów zdobył je Colin McRae w Rajdzie Nowej Zelandii w 1993 roku.
Japoński producent przy pomocy inżynierów inżynierów Prodrive zbudował nowy model niejako po części ?pod rajdy?. Była to Impreza o rajdowym oznaczeniu 555 (marka papierosów). Impreza była mniejsza, lżejsza i mocniejsza od poprzedniego modelu, zmieniono także stosunek rozdziału masy w stosunku do Legacy RS, dzięki czemu Impreza prowadziła się o niebo lepiej. Po raz pierwszy do ?bitwy? poprowadził ją Ari Vatanen, w Rajdzie 1000 Jezior 1993 roku, ostatecznie zajmując doskonałe drugie miejsce.
Sezon 1994
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Carlos Sainz (Hiszpania), Piero Liatti (Włochy), Richard Burns (Wielka Brytania), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Impreza 555
Zwycięstwa: 3 (Grecja, Nowa Zelandia, Wielka Brytania).
Impreza miała włączyć się do walki o tytuły mistrzowskie. Do znajdującego się już w zespole Colina McRae dołączył Carlos Sainz. Udział Hiszpana w zespole mógł oznaczać tylko jedno ? podwyższenie potencjału jaki drzemie w Imprezie, gdyż Carlos był znany ze swoich zdolności do udoskonalania samochodów. Swój debiut w Subaru Carlos rozpoczął od trzeciego miejsca na podium inaugurującego rozgrywki RMŚ, Rajdzie Monte Carlo. Wytrzymała konstrukcja została poddana ciężkiej próbie na Rajdzie Akropolu gdzie Impreza pokazała wyższość nad swoimi konkurentami, których rajdówki ?rozsypały? się na kamienistych oesach Grecji. Sainz wywalczył wtedy pierwsze zwycięstwo dla Imprezy. Na najwyższym podium udało się stanąć także Colinowi McRae w Nowej Zelandii. Zespół Subaru zdobył na koniec sezonu dwa tytuły wicemistrzowskie. Jeden w kategorii producentów, drugi dla Carlos Sainza, który ustępił jedynie Francuzowi Didier Auriolowi.
Sezon 1995
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Carlos Sainz (Hiszpania), Piero Liatti (Włochy), Richard Burns (Wielka Brytania), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Impreza 555
Zwycięstwa: 5 (Monte Carlo, Portugalia, Nowa Zelandia, Hiszpania, Wielka Brytania).
Rajd Monte Carlo padał łupem Carlosa Sainza, ale już podczas kolejnego startu w Szwecji, przesilone silniki Subaru wybuchły we wszystkich modelach Imprezy. Na kolejne sukcesy nie trzeba było długo czekać, zespół sięgnął po pierwsze miejsca w Nowej Zelandii i Katalonii. W tej ostatniej zespół zaliczył hat-trick (zwyciężył Sainz przed McRae Marce Latim). Podobny wynik zespół osiągnął w kończącym sezon Rajdzie Wielkiej Brytanii (1 Sainz 2 McRae 3 Burns). Colin Mcrae wywalczył tytuł Mistrza Świata, a Subaru było najlepszym producentem w RMŚ.
Sezon 1996
Kierowcy: Didier Auriol (Francja), Colin McRae (Wielka Brytania), Kenneth Eriksson (Szwecja), Patrick Njiru (Kenia), Piero Liatti (Włochy).
Samochód: Subaru Impreza 555
Zwycięstwa: 3 (Grecja, Włochy, Hiszpania)
Sainz odszedł z Subaru, a w szeregi zespołu wstąpił Kenetth Erikson i Piero Liatti. Pomimo że zawodnicy Subaru odnieśli tylko trzy zwycięstwa w sezonie w klasyfikacji producentów zespół Subaru po raz kolejny zdobył mistrzowską koronę w kategorii producentów.
Sezon 1997
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Kenneth Eriksson (Szwecja), Piero Liatti (Włochy), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Subaru Impreza WRC ?97
Zwycięstwa: 8 (Monte Carlo, Szwecja, Afryka, Finlandia, Nowa Zelandia, Włochy, Australia, Wielka Brytania).
FIA wprowadziło nowy regulamin zezwalający na większe przeróbki samochodów. Subaru jako pierwsze wykorzystało tę okazję i stworzyło nowy model Imprezy 555 WRC ?97. Dzięki nowym przepisom samochody WRC były jeszcze szybsze od swoich poprzedników. Zwycięstwem rozpoczął Pierrot Liatti, ale było to jego pierwsze i ostatnie zwycięstwo w tym sezonie. Zdecydowanie lepiej od swojego zespołowego kolegi radził sobie Colin McRae, który na najwyższym stopniu podium stawał aż pięć razy. To jednak nie wystarczyło aby wygrać z rewelacyjnie wówczas jeżdżącym Tommi Makinenem. Do szczęścia Szkotowi zabrakło dwóch punktów, które Colin mógłby zdobyć gdyby nie trapiące go awarie samochodu. Szkot po oesach nierzadko podróżował za szybko, czego efektem były liczne rolki. To właśnie w tym sezonie kibice nadali mu przydomek McCrash.
Sezon 1998
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Ari Vatanen (Finlandia), Kenneth Eriksson (Szwecja), Piero Liatti (Włochy), Patrick Njiru (Kenia), Juha Kangas (Finlandia), Jarmo Kytolehto (Finlandia), Alister McRae (Wielka Brytania).
Samochód: Subaru Impreza WRC ?97
Zwycięstwa: 3 (Portugalia, Francja, Grecja)
Colin zameldował się 3 razy a najwyższym stopniu podium, czterokrotnie był drugi, raz trzeci i dwukrotnie czwarty. Niestety pięć razy nie było dane Colinowi dojechać do linii mety. Sezon skończył na trzecim miejscu.
Sezon 1999
Kierowcy: Juha Kankkunen (Finlandia), Richard Burns (Wielka Brytania), Bruno Tiry (Belgia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia), Francois Chatriot (Francja).
Zwycięstwa: 5 (Argentyna, Grecja, Finlandia, Australia, Wielka Brytania)
W zespole Subaru pojawiły się nowe twarze, które miały reprezentować zespół. Liderem został Richard Burns, obok niego Imprezę do boju poprowadzili Juha Kankunen oraz Bruno Tiry. Kankunen wygrał w Argentynie i Finlandii. Burns w Grecji, Australii i Wielkiej Brytanii. Niestety kiepski początek sezonu zaważył na klasyfikacji końcowej. Lider zespołu Richard Burns był ?dopiero? drugi.
Sezon 2000
Kierowcy: Juha Kankkunen (Finlandia), Richard Burns (Wielka Brytania), Petter Solberg (Norwegia), Toshihiro Arai (Japonia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Subaru Impreza 2000
Zwycięstwa: 3 (Portugalia, Argentyna, Wielka Brytania)
W sezonie 2000 Burns i Kankunen wygrywają trzecią rundę RMŚ, morderczego Rajd Safarii, meldując się kolejno na pierwszym (Burns) i drugim miejscu (Kankunen). Podczas kolejnej rundy, Rajdzie Portugalii debiutuje nowa ewolucja Subaru Imprezy WRC, zwycięstwo zapewnia Richard Burs. Kolejne zwycięstwa Anglik zapewnia sobie podczas rajdów Argentyny i Nowej Zelandii. Sezon kończy z pięciopunktową stratą do Marcusa Gronholma, który wywalczył dla ssiebie i Peugeota tytuł mistrza świata.
Sezon 2001
Kierowcy: Richard Burns (Wielka Brytania), Petter Solberg (Norwegia), Markko Martin (Estonia), Toshihiro Arai (Japonia).
Samochód: Subaru Impreza WRC2001
Zwycięstwa: 1 (Nowa Zelandia)
Awaryjną Imprezę zastąpiono nowym modelem 2001, a do Richarda Burnsa dołączyli Petter Soolberg, Markko Martin i Toshihiro Arai. Początek sezonu nie był udany. Żaden z kierowców Subaru nie ukończył Rajdu Monte Carlo. W połowie sezonu kierowcy niejako ?obudzili się?, Burns w Cyprze i Argentynie przyjeżdża na drugiej pozycji, taki sam wynik osiąga również młody Petter Solberg w kolejej rundzie jaką jest rajd Akropolu. Burnsowi udaje się jeszcze 4 razy sięgnąć na podium: Finlandia (2), Nowa Zelandia (1), Australia (2) i Wielka Brytania (3). Asekuracyjna jazda Anglika w sezonie pozwoliła mu zdobyć tytuł Mistrza Świata.
Sezon 2002
Kierowcy: Tommi Makinen (Finlandia), Petter Solberg (Norwegia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2002
Zwycięstwa: 2 (Monte Carlo, Wielka Brytania)
W sezonie 2002 do zespołu dołączył Tommi Makinen, czterokrotny Mistrz Świata. Już podczas pierwszego startu za kierownicą nowej ewolucji imprezy 2002 wygrał Rajd Monte Carlo. Niestety kolejne rajdy nie szły już tak dobrze. W Szwecji wycofał się, na Cyprze był trzeci, Finlandię ukończył na szóstym miejscu, Australię na trzecim a Wielką Brytanię na czwartym. Lepszymi wynikami popisał się jego zespołowy kolega Petter Solberg. W rajdzie Argentyny zajął drugie miejsce a podczas Finlandii, SanRemo i Australii był trzeci. Najlepszy wynik uzyskał podczas ostatniej eliminacji, Rajdzie Wielkiej Brytanii gdzie na mecie fetował swoje pierwsze zwycięstwo w RMŚ oraz tytuł wicemistrzowski.
Sezon 2003
Kierowcy: Tommi Makinen (Finlandia), Petter Solberg (Norwegia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2003
Zwycięstwa: 4 (Cypra, Australia, Francja, Wielka Brytania)
Barw Subaru w 2003 roku dalej bronili Petter Solberg i Tommi Makinen. Do dyspozycji otrzymali nową ewolucje Imprezy. Norweg wygrał cztery rajdy, i regularnie zdobywał punkty podczas innych eliminacji. Pozwoliło mu to na zdobycie tytułu Mistrza Świata. Tomi Makinen czterokrotnie nie dotarł na linie mety i tylko dwa razy w tym sezonie stawał na podium podczas rajdu Szwecji (2) oraz w Rajdzie Wielkiej Brytanii(3). Podczas innych eliminacji mieścił się w pierwszej dziesiątce, kończąc sezon na ósmej pozycji.
Sezon 2004
Kierowcy: Petter Solberg (Norwegia), Mikko Hirvonen (Finlandia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2004
Zwycięstwa: 5 (Nowa Zelandia, Grecja, Japonia, Wielka Brytania, Włochy)
Tomiego Maiknena zastępuje młody Fin Mikko Hirvonen. Broniący tytułu Petter Solberg wygrywa aż pięć rajdów, trzykrotni nie dojeżdża na metę. Pomimo, że na koncie ma najwięcej wygranych oesów sezon przegrywa z regularnie jeżdżącym Sebastianem Loebem. Hirvonen, któremu Subaru dało szansę nie sprawdził się. Podczas całego sezonu nie udało mu się zająć miejsca na podium.
Sezon 2005
Kierowcy: Petter Solberg (Norwega), Sthepane Sarrazin (Francja), Chris Atkinson (Australia).
Samochód: Subaru Impreza 2005
Zwycięstwa: 3 (Szwecja, Meksyk, Wielka Brytania)
Solberg wygrywa trzy rajdy dwukrotnie jest drugi i raz trzeci. Żaden z tegorocznych kierowców nie był w stanie nawiązać walki z Sebastianem Lobem. Francuz Stephane Sarrazin na siedem startów zdobywa tylko sześć punktów dla zespołu za ósme miejsce w Rajdzie Niemiec i czwarte podczas Rajdu Korsyki. Australijczyk Chris Atkinson w prawie Rodzinnej Nowej Zelandii jest siódmy a podczas Rajdu Japonii trzeci.
Subaru Impreza aż 21 razy dowiozła swoich kierowców na najwyższy stopień podium. Jest to mniej niż ma Peugot 206 (24), czy Citroen Xsara (23). Impreza zajmuje dopiero trzecią pozycję ex-qwo z Audi Quattro (21). Jednak czy słyszeliście kiedyś, żeby prawdziwy rajdowy fan mówił ?Chciałbym jeździć dwieścieszóstką?, albo ?Wiele bym dał za Xsarę?? Pewnie nie. Nic dziwnego Impreza powstała jako samochód, z którego miał być najlepszy samochód rajdowy. I powstał. Gdy patrzysz na Imprezę twoją uwagę zwraca agresywny wygląd, poczynając od wlotu powietrza do intercoolera na masce, poprzez masywne zderzaki, smukłą sylwetkę i potężny tylny spojler. Smaku dodają ?gadżety? w środku samochodu: kubełkowe fotele, ładna i poręczna kierownica czy dźwignia zmiany biegów. Do uszu dobiega piękny i rasowy dźwięk silnika ?bokser?. Nie od początku Impreza była kultowa. Colin McRae za kierownicą tego samochodu wywalczył tytuł mistrza świata. Dobra passa marki trwała ? Subaru przez kolejne trzy lata sięgnęło po mistrzowski tytuł w kategorii producentów. Może kolejne lata nie przynosiły tak spektakularnych wyników, ale Subaru na zawsze pozostało w świadomości kibiców jako samochód niepowtarzalny i rasowy w każdym calu. Sportowy wizerunek marki wciąż jest podtrzymywany. W tej dekadzie buduje go Norweg Petter Solberg, który cieszy się ogromną popularnością i sympatią swych fanów. Petter jest bardzo ekspresyjny i otwarty co przyciąga uwagę kibiców nie tylko na niego ale i na markę Subaru.
Na sukces ten w pełni zapracowała cała ekipa inżynierów, mechaników, specjalistów od Public Relations i oczywiście kierowców.
Subaru to wspaniała japońska marka, ale niewielu zna jej rajdową historię. W latach osiemdziesiątych na rajdowych trasach pojawiły się takie modele jak Leone, Swinglack i Touring Wagon. Po raz pierwszych na trasy RMŚ Subaru zabrał nowozelandzki kierowca Possum Bourne, startując modelem RX Coupe w Rajdzie Nowej Zelandii 1983. Kierowcy od tamtej chwili zasiadający za kierownicami różnymi modelami Subaru osiągali coraz lepsze wyniki.
Sezon 1990 ? 1993
Kierowcy: Ian Duncan (Kenia), Markku Alen (Finlandia), Derek Warwick (Wielka Brytania), Francois Chatriot (Francja), Patrick Njiru (Kenia), Ari Vatanen (Finlandia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia), Colin McRae (Wielka Brytania), Per Eklund (Szwecja), Hannu Mikkola (Finlandia), Piero Liatti (Włochy), Alister McRae (Wielka Brytania), Richard Burns (Wielka Brytania).
Samochód: Legacy RS, Impreza 555
Zwycięstwa: 1 (Nowa Zelandia).
W 1989 roku Subaru wyprodukowało model Legacy, który po raz pierwszy był przygotowywany do rajdu przy współpracy z Prodrive. Legacy jednak wystartowała dopiero do drugiej rundy RMŚ, Rajdzie Safari w 1990 roku. Debiut nie okazał się pomyślny . Dwie z trzech Legacy nie pojawiły się na linii mety z powodu awarii silnika. Rajdowe wersje Legacy pomimo znakomitych kierowców (Chatriot, Possum, McRae, Vatanen) nie uzyskiwały najlepszych wyników i często ulegały awariom. Pierwsze zwycięstwo Legacy było również jego ostatnim. Po prawie 3 latach startów zdobył je Colin McRae w Rajdzie Nowej Zelandii w 1993 roku.
Japoński producent przy pomocy inżynierów inżynierów Prodrive zbudował nowy model niejako po części ?pod rajdy?. Była to Impreza o rajdowym oznaczeniu 555 (marka papierosów). Impreza była mniejsza, lżejsza i mocniejsza od poprzedniego modelu, zmieniono także stosunek rozdziału masy w stosunku do Legacy RS, dzięki czemu Impreza prowadziła się o niebo lepiej. Po raz pierwszy do ?bitwy? poprowadził ją Ari Vatanen, w Rajdzie 1000 Jezior 1993 roku, ostatecznie zajmując doskonałe drugie miejsce.
Sezon 1994
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Carlos Sainz (Hiszpania), Piero Liatti (Włochy), Richard Burns (Wielka Brytania), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Impreza 555
Zwycięstwa: 3 (Grecja, Nowa Zelandia, Wielka Brytania).
Impreza miała włączyć się do walki o tytuły mistrzowskie. Do znajdującego się już w zespole Colina McRae dołączył Carlos Sainz. Udział Hiszpana w zespole mógł oznaczać tylko jedno ? podwyższenie potencjału jaki drzemie w Imprezie, gdyż Carlos był znany ze swoich zdolności do udoskonalania samochodów. Swój debiut w Subaru Carlos rozpoczął od trzeciego miejsca na podium inaugurującego rozgrywki RMŚ, Rajdzie Monte Carlo. Wytrzymała konstrukcja została poddana ciężkiej próbie na Rajdzie Akropolu gdzie Impreza pokazała wyższość nad swoimi konkurentami, których rajdówki ?rozsypały? się na kamienistych oesach Grecji. Sainz wywalczył wtedy pierwsze zwycięstwo dla Imprezy. Na najwyższym podium udało się stanąć także Colinowi McRae w Nowej Zelandii. Zespół Subaru zdobył na koniec sezonu dwa tytuły wicemistrzowskie. Jeden w kategorii producentów, drugi dla Carlos Sainza, który ustępił jedynie Francuzowi Didier Auriolowi.
Sezon 1995
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Carlos Sainz (Hiszpania), Piero Liatti (Włochy), Richard Burns (Wielka Brytania), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Impreza 555
Zwycięstwa: 5 (Monte Carlo, Portugalia, Nowa Zelandia, Hiszpania, Wielka Brytania).
Rajd Monte Carlo padał łupem Carlosa Sainza, ale już podczas kolejnego startu w Szwecji, przesilone silniki Subaru wybuchły we wszystkich modelach Imprezy. Na kolejne sukcesy nie trzeba było długo czekać, zespół sięgnął po pierwsze miejsca w Nowej Zelandii i Katalonii. W tej ostatniej zespół zaliczył hat-trick (zwyciężył Sainz przed McRae Marce Latim). Podobny wynik zespół osiągnął w kończącym sezon Rajdzie Wielkiej Brytanii (1 Sainz 2 McRae 3 Burns). Colin Mcrae wywalczył tytuł Mistrza Świata, a Subaru było najlepszym producentem w RMŚ.
Sezon 1996
Kierowcy: Didier Auriol (Francja), Colin McRae (Wielka Brytania), Kenneth Eriksson (Szwecja), Patrick Njiru (Kenia), Piero Liatti (Włochy).
Samochód: Subaru Impreza 555
Zwycięstwa: 3 (Grecja, Włochy, Hiszpania)
Sainz odszedł z Subaru, a w szeregi zespołu wstąpił Kenetth Erikson i Piero Liatti. Pomimo że zawodnicy Subaru odnieśli tylko trzy zwycięstwa w sezonie w klasyfikacji producentów zespół Subaru po raz kolejny zdobył mistrzowską koronę w kategorii producentów.
Sezon 1997
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Kenneth Eriksson (Szwecja), Piero Liatti (Włochy), Patrick Njiru (Kenia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Subaru Impreza WRC ?97
Zwycięstwa: 8 (Monte Carlo, Szwecja, Afryka, Finlandia, Nowa Zelandia, Włochy, Australia, Wielka Brytania).
FIA wprowadziło nowy regulamin zezwalający na większe przeróbki samochodów. Subaru jako pierwsze wykorzystało tę okazję i stworzyło nowy model Imprezy 555 WRC ?97. Dzięki nowym przepisom samochody WRC były jeszcze szybsze od swoich poprzedników. Zwycięstwem rozpoczął Pierrot Liatti, ale było to jego pierwsze i ostatnie zwycięstwo w tym sezonie. Zdecydowanie lepiej od swojego zespołowego kolegi radził sobie Colin McRae, który na najwyższym stopniu podium stawał aż pięć razy. To jednak nie wystarczyło aby wygrać z rewelacyjnie wówczas jeżdżącym Tommi Makinenem. Do szczęścia Szkotowi zabrakło dwóch punktów, które Colin mógłby zdobyć gdyby nie trapiące go awarie samochodu. Szkot po oesach nierzadko podróżował za szybko, czego efektem były liczne rolki. To właśnie w tym sezonie kibice nadali mu przydomek McCrash.
Sezon 1998
Kierowcy: Colin McRae (Wielka Brytania), Ari Vatanen (Finlandia), Kenneth Eriksson (Szwecja), Piero Liatti (Włochy), Patrick Njiru (Kenia), Juha Kangas (Finlandia), Jarmo Kytolehto (Finlandia), Alister McRae (Wielka Brytania).
Samochód: Subaru Impreza WRC ?97
Zwycięstwa: 3 (Portugalia, Francja, Grecja)
Colin zameldował się 3 razy a najwyższym stopniu podium, czterokrotnie był drugi, raz trzeci i dwukrotnie czwarty. Niestety pięć razy nie było dane Colinowi dojechać do linii mety. Sezon skończył na trzecim miejscu.
Sezon 1999
Kierowcy: Juha Kankkunen (Finlandia), Richard Burns (Wielka Brytania), Bruno Tiry (Belgia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia), Francois Chatriot (Francja).
Zwycięstwa: 5 (Argentyna, Grecja, Finlandia, Australia, Wielka Brytania)
W zespole Subaru pojawiły się nowe twarze, które miały reprezentować zespół. Liderem został Richard Burns, obok niego Imprezę do boju poprowadzili Juha Kankunen oraz Bruno Tiry. Kankunen wygrał w Argentynie i Finlandii. Burns w Grecji, Australii i Wielkiej Brytanii. Niestety kiepski początek sezonu zaważył na klasyfikacji końcowej. Lider zespołu Richard Burns był ?dopiero? drugi.
Sezon 2000
Kierowcy: Juha Kankkunen (Finlandia), Richard Burns (Wielka Brytania), Petter Solberg (Norwegia), Toshihiro Arai (Japonia), Peter "Possum" Bourne (Nowa Zelandia).
Samochód: Subaru Impreza 2000
Zwycięstwa: 3 (Portugalia, Argentyna, Wielka Brytania)
W sezonie 2000 Burns i Kankunen wygrywają trzecią rundę RMŚ, morderczego Rajd Safarii, meldując się kolejno na pierwszym (Burns) i drugim miejscu (Kankunen). Podczas kolejnej rundy, Rajdzie Portugalii debiutuje nowa ewolucja Subaru Imprezy WRC, zwycięstwo zapewnia Richard Burs. Kolejne zwycięstwa Anglik zapewnia sobie podczas rajdów Argentyny i Nowej Zelandii. Sezon kończy z pięciopunktową stratą do Marcusa Gronholma, który wywalczył dla ssiebie i Peugeota tytuł mistrza świata.
Sezon 2001
Kierowcy: Richard Burns (Wielka Brytania), Petter Solberg (Norwegia), Markko Martin (Estonia), Toshihiro Arai (Japonia).
Samochód: Subaru Impreza WRC2001
Zwycięstwa: 1 (Nowa Zelandia)
Awaryjną Imprezę zastąpiono nowym modelem 2001, a do Richarda Burnsa dołączyli Petter Soolberg, Markko Martin i Toshihiro Arai. Początek sezonu nie był udany. Żaden z kierowców Subaru nie ukończył Rajdu Monte Carlo. W połowie sezonu kierowcy niejako ?obudzili się?, Burns w Cyprze i Argentynie przyjeżdża na drugiej pozycji, taki sam wynik osiąga również młody Petter Solberg w kolejej rundzie jaką jest rajd Akropolu. Burnsowi udaje się jeszcze 4 razy sięgnąć na podium: Finlandia (2), Nowa Zelandia (1), Australia (2) i Wielka Brytania (3). Asekuracyjna jazda Anglika w sezonie pozwoliła mu zdobyć tytuł Mistrza Świata.
Sezon 2002
Kierowcy: Tommi Makinen (Finlandia), Petter Solberg (Norwegia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2002
Zwycięstwa: 2 (Monte Carlo, Wielka Brytania)
W sezonie 2002 do zespołu dołączył Tommi Makinen, czterokrotny Mistrz Świata. Już podczas pierwszego startu za kierownicą nowej ewolucji imprezy 2002 wygrał Rajd Monte Carlo. Niestety kolejne rajdy nie szły już tak dobrze. W Szwecji wycofał się, na Cyprze był trzeci, Finlandię ukończył na szóstym miejscu, Australię na trzecim a Wielką Brytanię na czwartym. Lepszymi wynikami popisał się jego zespołowy kolega Petter Solberg. W rajdzie Argentyny zajął drugie miejsce a podczas Finlandii, SanRemo i Australii był trzeci. Najlepszy wynik uzyskał podczas ostatniej eliminacji, Rajdzie Wielkiej Brytanii gdzie na mecie fetował swoje pierwsze zwycięstwo w RMŚ oraz tytuł wicemistrzowski.
Sezon 2003
Kierowcy: Tommi Makinen (Finlandia), Petter Solberg (Norwegia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2003
Zwycięstwa: 4 (Cypra, Australia, Francja, Wielka Brytania)
Barw Subaru w 2003 roku dalej bronili Petter Solberg i Tommi Makinen. Do dyspozycji otrzymali nową ewolucje Imprezy. Norweg wygrał cztery rajdy, i regularnie zdobywał punkty podczas innych eliminacji. Pozwoliło mu to na zdobycie tytułu Mistrza Świata. Tomi Makinen czterokrotnie nie dotarł na linie mety i tylko dwa razy w tym sezonie stawał na podium podczas rajdu Szwecji (2) oraz w Rajdzie Wielkiej Brytanii(3). Podczas innych eliminacji mieścił się w pierwszej dziesiątce, kończąc sezon na ósmej pozycji.
Sezon 2004
Kierowcy: Petter Solberg (Norwegia), Mikko Hirvonen (Finlandia).
Samochód Subaru Impreza WRC 2004
Zwycięstwa: 5 (Nowa Zelandia, Grecja, Japonia, Wielka Brytania, Włochy)
Tomiego Maiknena zastępuje młody Fin Mikko Hirvonen. Broniący tytułu Petter Solberg wygrywa aż pięć rajdów, trzykrotni nie dojeżdża na metę. Pomimo, że na koncie ma najwięcej wygranych oesów sezon przegrywa z regularnie jeżdżącym Sebastianem Loebem. Hirvonen, któremu Subaru dało szansę nie sprawdził się. Podczas całego sezonu nie udało mu się zająć miejsca na podium.
Sezon 2005
Kierowcy: Petter Solberg (Norwega), Sthepane Sarrazin (Francja), Chris Atkinson (Australia).
Samochód: Subaru Impreza 2005
Zwycięstwa: 3 (Szwecja, Meksyk, Wielka Brytania)
Solberg wygrywa trzy rajdy dwukrotnie jest drugi i raz trzeci. Żaden z tegorocznych kierowców nie był w stanie nawiązać walki z Sebastianem Lobem. Francuz Stephane Sarrazin na siedem startów zdobywa tylko sześć punktów dla zespołu za ósme miejsce w Rajdzie Niemiec i czwarte podczas Rajdu Korsyki. Australijczyk Chris Atkinson w prawie Rodzinnej Nowej Zelandii jest siódmy a podczas Rajdu Japonii trzeci.
Subaru Impreza aż 21 razy dowiozła swoich kierowców na najwyższy stopień podium. Jest to mniej niż ma Peugot 206 (24), czy Citroen Xsara (23). Impreza zajmuje dopiero trzecią pozycję ex-qwo z Audi Quattro (21). Jednak czy słyszeliście kiedyś, żeby prawdziwy rajdowy fan mówił ?Chciałbym jeździć dwieścieszóstką?, albo ?Wiele bym dał za Xsarę?? Pewnie nie. Nic dziwnego Impreza powstała jako samochód, z którego miał być najlepszy samochód rajdowy. I powstał. Gdy patrzysz na Imprezę twoją uwagę zwraca agresywny wygląd, poczynając od wlotu powietrza do intercoolera na masce, poprzez masywne zderzaki, smukłą sylwetkę i potężny tylny spojler. Smaku dodają ?gadżety? w środku samochodu: kubełkowe fotele, ładna i poręczna kierownica czy dźwignia zmiany biegów. Do uszu dobiega piękny i rasowy dźwięk silnika ?bokser?. Nie od początku Impreza była kultowa. Colin McRae za kierownicą tego samochodu wywalczył tytuł mistrza świata. Dobra passa marki trwała ? Subaru przez kolejne trzy lata sięgnęło po mistrzowski tytuł w kategorii producentów. Może kolejne lata nie przynosiły tak spektakularnych wyników, ale Subaru na zawsze pozostało w świadomości kibiców jako samochód niepowtarzalny i rasowy w każdym calu. Sportowy wizerunek marki wciąż jest podtrzymywany. W tej dekadzie buduje go Norweg Petter Solberg, który cieszy się ogromną popularnością i sympatią swych fanów. Petter jest bardzo ekspresyjny i otwarty co przyciąga uwagę kibiców nie tylko na niego ale i na markę Subaru.
Na sukces ten w pełni zapracowała cała ekipa inżynierów, mechaników, specjalistów od Public Relations i oczywiście kierowców.
